Het bestuur van Okra kwam voor enkele weken
corona proof samen om de start van het werkjaar eindelijk te kunnen
plannen.Alle activiteiten starten om 14
uur in oc Walnes.De crea en rummikub
activiteit bijt de spits af op maandag 5 juli.De volgende dag zijn de kaarters aan de beurt om terug met vier rond de
tafel te zitten om hun slag te slaan.Vanaf vrijdag 9 juli kunnen de petanque spelers de ballen opnieuw laten
rollen en wie graag curling speelt krijgt daartoe de kans op maandag 12
juli.Ook de buiten activiteit - de Okra
fietsers- halen op donderdag 8 juli hun stalen ros terug van stal.Voor de eerste rit die start om 13u30 woerden
de fietsen gezegend door proost priester Geert Roseeuw.
Het bestuur werd uitgebreid met twee dames
die we op de foto bemerken: Francine Braquez en Juliana Buggenhout die tevens
de nieuwe voorzitster is van Okra. Zij
volgt afscheid nemend voorzitster Margriet Demolder op.
Momenteel is men volop bezig aan de
nieuwbouw van basisschool ‘De Veerkracht’ in Woumen.
Men hoopte om alles klaar te krijgen tegen
de aanvang van het nieuwe schooljaar maar tijdens de bouwperiode liep er reeds
heel wat mis waardoor de openingsdatum wel eens wat later zou kunnen
vallen.Bij levering van de stenen
werden er tweemaal verkeerde steensoorten aangevoerd,waren er onvoldoende stenen van dezelfde
kleur , de metselaars kwamen plots niet meer opdagen, destructuur van de verf was niet juist,…
plannen dienden daardoor diverse malen gewijzigd te worden.En last but not least is nu ook nog de
sleutel van de schooldeur verdwenen.
Voor het ganse schoolteam is en blijft het
een raadsel wie de saboteur is van dit alles.
Daarom vraagt men de hulp aan de Woumenaars
om deze zaak op te lossen.Op zaterdag
26 en zondag 27 juni kun je jouw SherlockHolmes petje opzetten om de dader te ontmaskeren.Tussen 9 en 12 uur of in het tijdsbestek van
13 tot 17 uur ben je welkom op de speelplaats van de school om jouw unieke
spelcode van het citygame af te halen.Deze code kun je vooraf bestellen viawww.vbwoumen.be
en dit tegen de prijs van €6 per gezinsbubbel.De betaling dien je vooraf te doen op rekening van de school BE63 7382
1606 6108 met vermelding van jouw naam. Na betaling ontvang je een bewijs om de
unieke code af te halen. Tijdens de zoektocht wachten jouw allerlei opdrachten
en raadsels om de dader te ontmaskeren. Jouw handigheid, je denkvermogen en je
lachspieren worden tijdens het zoeken danig op de proef gesteld.Zowel ouders en grootouders als kleuters en
kinderen van de lagere school zullen hun steentje dienen bij te dragen om de
saboteur te vinden.Het parcours is een
vijftal km lang en legt men gemakkelijk te voet af.De beste detectives ontvangen natuurlijk een
mooie prijs.
Op de foto bemerken we vier van de
leerkrachten die in de omgeving van de school op zoek zijn naar de dader(s): Evy
Borra,Ann Vanheule, Elien Van
Elslander en Wendy Geldof.
Enkele andere leerkrachten waren op dat
moment in het dorp op zoek naar mogelijke aanwijzingen om het misdrijf op te lossen.Tot op heden bleek de zoektocht tevergeefs.
Hopelijk kan men tijdens het weekend dit
ernstig misdrijf oplossen.
Wzc
Zilvervogel Woumen mag eindelijk uitpakken met het heuglijke nieuws dat er een
nieuwe campusdirecteur in functie is.
Delphine Bouwet (37), links op de foto, woont in Langemark en is vanaf 1
juni de nieuwe directeur van het wzc in Woumen.
Daarmee volgt ze Hilde Dierckx op die een half jaar waarnemend directeur
was.
Wzc
Zilvervogel heeft sinds april dit jaar een nieuwe structuur aangenomen.Silvie Vanhoutteghem –rechts op de foto-is algemeen directeur van de wzc in Reninge,
Rekkem en Woumen.Zij vormt samen met de
drie campusdirecteurs het management van deze vzw.
Kun
je je even voorstellen Delphine?
Ik
ben gehuwd met Frederik en de gelukkige mama van Roos en Lauren. Ik volgde
de opleiding Bachelor Ergotherapie en studeerde daarna af als licentiaat in de Medische-Sociale
Wetenschappen. Mijn eerste werkervaring
deed ik op in wzc Zilvervogel Rekkem als coördinator paramedici, teamcoach en
kwaliteitscoördinator. De voorbije 4 jaar kreeg ik de mogelijkheid om die
functie verder uit te bouwen over Zilvervogel vzw. Op deze manier leer ik
Zilvervogel Woumen redelijk goed kennen. De tijd was rijp voor een volgende
stap binnen Zilvervogel.
Wat
zijn jouw grote dromen met dit wzc?
In
de eerste plaats wil ik al het goede dat hier reeds aanwezig is behouden en
bestendigen.De sfeer onder het
personeel, de verhouding met de bewoners en hun familie, … Door
covid-19 zijn er echter heel wat aangename zaken verloren gegaan of op slechts
een heel zacht vuurtje blijven sudderen.
De inbedding met het dorp is één van mijn speerpunten. Momenteel geniet ik reeds elke morgen van het
moment waarop de kinderen van basisschool De Veerkracht alleen of met hun
ouders door de binnentuin van het wzc stappen naar de school. Dit bezorgt de bewoners een glimlach voor de dag die komt. Ik hoop dat ik de goede banden met de school
terug kan aanzwengelen. Ook de link met de
Woumense verenigingen zou ik terug willen herstellen. Okra, Bewonersplatform, Samana, Chiro, …zagen
de voorbij 12 maanden hun band met het wzc langzaam opdrogen. Misschien lukt het naar het einde van dit jaar
om terug gezamenlijke activiteiten op poten te zetten om zo de integratie tussen
jong en oud, tussen bewoners van het huis en Woumenaarste herstellen en te
verstevigen. In
het wzc zelf blijft een aandachtspunt voldoende personeel vinden.
Nieuwe
collega’s om het team te versterken zijn welkom.
Voor
de nieuwe bewoners zullen we ook dienen uit te kijken naar de ‘modernere’
wensen van hen.Het elektronisch verkeer
tussen bewoners en de buitenwereld is immers niet meer weg te denken anno 2021.
Het
belangrijkste is dat personeel, bewoners, familie en Woumenaars zich ‘jeunen’
in en omheen dit huis. Ik hoop dan ook dat we in de komende jarensamen kunnen vliegen op zilveren vleugels
naar een plaats waar het voor iedereen fijn is om te leven en te wonen.
Gisteren werd de reportage ‘En dat met jouw belastinggeld?’ uitgezonden
op TV één. De bekende Woumenaar Danny
Rollé (62 j), Technisch Directeur en kraanspecialist
bij funderingsbedrijf TRAEN uit Zedelgem,
werd door de programmamakers van het
overbekende tv-programma ‘Iedereen Beroemd’ aangezocht om een schijnbaar
niet uit te voeren stunt toch waar te maken.
Naar aanleiding van het Europees
kampioenschap voetbal -waar de Belgen ondanks alles tot de grote favorieten
behoren- kreeg Danny de opdracht om met een kraan voetballen in het doel te
deponeren.Hij werkte met een graafmachine
uitgerust met een grijperuitrusting om ronde diepfunderingputten te maken. De
opdracht bestond erin om minstens één voetbal liggend op een kegel op te nemen
en deze in het kleine doel van 2m40 op 1m20 te laten rollen.Om deze bijzonder moeilijke karwei uit te
voeren kreeg de man met 45 jaar kraan evaring slechts 40 seconden en 4 tienden.
We zien Danny net voor zijn stunt bij de kraanmachine.De drie ballen liggen op dat moment al uitdagend te wachten op de grijparm van de machine.
“Met zo’n kraan werken is echt geen
makkie.De grijparm zwiert immers
tijdens het rijden en draaien en maakt het zo aartsmoeilijk om het grijpelement
stil te houden om die kleine voetbal op te nemen.Met de kraan dien je dan ook nog te zwenken
zodat je de bal in één draaiende beweging naar het kleine doel
kan werpen, bij het opnemen van de tweede bal is het de kunst om de arm net op
tijd tot rust te brengen”, vertelt
Danny.
De opnames vonden plaats op het
bedrijventerrein van de firma in Zedelgem op vrijdag 14 mei en duurden zo’n
twee uur.Eerst werden goede afspraken
gemaakt, daarna een goed camerapunt zoeken en dan … het onmogelijke mogelijk
maken.
“Het moeilijkste aan deze opdracht was blijven
geconcentreerd zijn tijdens het veeleisende manoeuvre.Tijdens de one shot opname wilde men ook dat ik het ganse gebeuren van
commentaar voorzag,” lichtte Danny het gemaakte filmpje toe.
Film
Zou Danny erin lukken om als een echte Lukaka
te scoren of bleef het bij een net niet actie?‘Ik was er rotsvast van overtuigd dat ik in die beperkte tijd toch één
doelpunt zou kunnen scoren maar het liefst wilde ik dat de netten meerdere
keren konden trillen.Ik vreesde vooral
het slingeren van de grijparm bij het terugkeren naar de startpositie, ‘
glimlachte Danny.
Toen de regisseur het startsein gaf, voelde
hij zich als een vis in het water.Hij
greep vlot de eerste bal en deed die na een gepaste zwenkbeweging in het doel
rollen.Snel terug naar de startpositie
voor bal 2, deze lukte ook vlot.
De cameraman en de regisseur zetten grote
ogen op toen Danny er ook nog in lukte om een derde keer te scoren.Na deze hattrick had hij nog 4 seconden
over.‘Als voor mijn beste kraanman het
scoren in een klein doel zo makkelijk is, zal het voor de Rode Duivels dus
zeker en vast een koud kunstje zijn om de overwinningen aaneen te rijgen en ons
land zo de Europa beker te schenken,’ vulde een tevreden bedrijfsleider Olivier
Haspeslagh glimlachend aan.
Zwerfvuil
blijft vele mensen storen! Zwerfvuil vervuilt sinds jaar en dag het
straatbeeld en het milieu. Mensen gooien bewust of onbewust afval op de
grond.Dit is een hardnekkig probleem
dat IVVO en de aangesloten gemeenten blijvend willen aanpakken. Naar goede
gewoonte organiseert men in 2021–ondanks de corona perikelen- een grote
zwerfvuilopruimactie.
Uitstel
maar geen afstel! Op 19 maart zouden de leerlingen van de
basisschool ‘De Veerkrach’t naar jaarlijkse gewoonte meewerken aan de
zwerfvuilactie en dit in samenwerking met de Woumense KWB-afdeling maar …
corona strooide roet in het eten. In die periode diende de ganse school immers
in quarantaine te gaan en werd de ruimingsactie dan ook afgelast.Maar de directie, de leerkrachten en de
leerlingen wilden hun aandeel in het ruimen van het zwerfvuil toch bevestigen
en ze trokken er daarom op vrijdag 28 mei op uit om de schoolomgeving, de
Pollaert- en Zuidbroekstraat te ontdoen van het achtergelaten afval.Hun actie was meer dan succesvol.We zien de leerlingen van het vierde leerjaar
van de klas van juf Ann Vanheule met hun grote buit.Achteraf was de verontwaardiging bij de leerlingen over zoveel
zwerfvuil enorm groot en ze beloofden om zelf nooit afval zomaar in de bermen
te gooien.
Klokken maken ook heden ten dage nog deel uit van het
openbare leven. Van miljoenensteden tot
in het kleinste dorp worden de uren onverstoorbaar gemarkeerd door het slaan
van de torenklok. Klokken blijven het ritme
van de tijd aangeven, wijzen op burgerlijke of kerkelijke gemeenschapsmomenten,
herinneren ons aan gevoelens van blijdschap of droefheid.
Voor de drie klokken in de toren van de
Sint-Andreaskerk wordt het op donderdag 10 juni een heuglijke dag waar ze de
bewoners van de Blankaartgemeente eens te meer mogen opvrolijken omwille
vanhun platina jubileum.
Klokken in de Sint-Andreaskerk staan gelijk
met een verhaal van lief en leed, van feest en droefenis. In 1583 werd de kerk
voor een eerste keer ‘ gedestrueert ende verbrandt …’ vertellen de kronieken. Omstreeks
1600 voltooide men de wederopbouw van de parochiekerk.Bij het begin van de eerste wereldoorlog werd
de toren stukgeschoten en stortten de klokken met ‘een door merg en been gaande
geluid op de grond’.In 1925 werd de
kerk heropgebouwd maar tijdens WO II haalde de bezetter op 28 oktober ’43 de
klokken uit de toren weg om ze te hersmelten voor het vervaardigen van
vernietigende oorlogstuigen.
Maar op 10 juni werden de drie nieuwe klokken
plechtig gewijd door ZEH kanunnik Vanden Abeele.Op de grote klok, Andreas die 2047 kg weegt, staat
de inscriptie 'Vivos voco, mortuos plango, fulgura frango‘ of ‘De levenden roep ik, de dooden
beklaag ik, de bliksems breek ik’.Dit
gezegde tref je op heel veel middeleeuwse klokken aan.De middenklok Maria, met een gewicht van 1145
kg,zegt de gelovigen ‘Moeder van
Barmhartigheid ik roep het volk naar de Vorst van vrede’.Op de kleinste klok Donatius,die de wijzer op de weegschaal doet afklokken
op 863 kg,ontwaren we een vers van
Guido Gezelle‘En dat uw klank in ’t
ronde vlieghe om ’t lief en leed aan sponde en wiege.’
Deze drie klokken, gegoten door het huis
Marcel Michiels uit Doornik, werden in de toren opgehangen op 20 en 21 augustus
om dan uiteindelijk hun klanken over het dorp te laten klinken op 10 oktober
1951 en dit tot … 23 februari 1985 toen een vreselijke brand de kerk
vernielde.De klokken bleven één week
monddood maar door toedoen van pastoor EH Hubert Duron en de firma Frère uit Lo
rees er voor de Woumenaars terug wat hoop op toen de drie klokken terug het
levensritme van de parochie mee gingen bepalen 2 maart 1985.Vorig jaar mochten de klokken nog even van
wat rust genieten tijdens de herstellingswerken aan de toren maar dit jaar
beieren ze als nooit tevoren om hun briljante jubileum met alle luister bij te
zetten.
Deze volksweerspreuk namen de kleuters van de
2de kleuterklas van juffrouw Evy heel letterlijk toen ze vorige
woensdag zaaiden en plantten dat het een
lievelust was in de schooltuin.
Boontjes, wortelen, rode bietjes, pompoenen, courgettes, dahlia’s en
gladiolen, … alles werd met de kleine kinderhandjes keurig op zijn plaats
gezaaid of geplant. En de nacht erop …
was er regen dus voor alle plantjes een zegen.
De mooiste weerspreuken – mei
Scheert de
zwaluw over water en wegen, dan komt of blijft er wind en regen.
De zonne in de meie, zet oude
lieden aan het vrijen.
IJsheilige
hebben koude koppen.
Als
de eikels in mei gaan bloeien, zal alles volop gaan groeien.
Wie
nu zijn koren zaait, voelt zich later niet bekaaid.
Het
weer wat koel en ‘n buitje erbij, dat maakt in de mei de landman blij.
Een
koude mei, een gouden mei.
Voor
nachtvorst ben je niet beschermd, vóór Servatius zich over je ontfermt.
Is
mei nat, een droge juni volgt zijn pad.
In
mei een warme regen, betekent vruchtenzegen
Onweer
in mei, maakt de boeren blij.Meikeverjaar goed jaar.
Als
het onweert in mei, valt er vaak hagel bij.
Is
mei nat, een droge juni volgt zijn pad.
Als
het dondert in mei, valt er dikwijls regen bij.
Mei
koel en te nat, brengt koren in het vat.
Pancras,
Servaas en Bonifaas, ze geven vorst en ijs helaas
Nachtvorst in mei, houdt jonge
groen niet schadevrij.
Regen
en wind in het midden van mei, maakt de boeren vast niet blij.
Als
de Bij naar huis toe vlucht, zit er regen in de lucht.
Meiregen
op het zaad, is goud op de plaat.
Hoe
meer onweer in mei, zoveel minder in de herfst.
Kamillegeur
in mei, brengt de zomer dichterbij.
In
mei staat het vast, zijn vaak de en de hoed tot last.
Weest
op uw hoede, en wacht nu wel, mei baart dikwijls kattenspel.
In
mei nat, een droge juni volgt haar pad.
Mei
nat, spek in het vat.
Onweer
in mei, gras in de wei.
Avonddauw
en zon in mei, is hooi met karren op de wei.
Is
het weer in Mei te mooi, dan krijgt de schuur maar weinig hooi.
Een
natte mei geeft boter in de wei.
Mei
niet te koud en niet te nat, vult de schuur en ook het vat.
Kan
vriezen in mei tot de ijsheilige voorbij zijn.
Een
bijenzwerm in mei, is een goed teken voor de wei.
Mei
tot jubelmaand verkoren, heeft toch rijm achter de oren.
Het
onweer in de schone mei, doet het koren bloeien op de hei.
Heden
schupjes, morgen drupjes.
Als
is Marmertus oud en grijs, houdt hij van vriezen en van ijs.
Roept
de houtduif keer op keer, dan komt er vast en zeker mooi weer.
In het voorjaar werd een grote oproep gedaan
om deel te nemen aan het tweede curieuzeNeuzen project.De basisschool had voor twee jaar aan de
eerste editie-luchtkwaliteit in de omgeving- met succes deelgenomen.Het leerkrachtenteam schreef zich terug met
veel enthousiasme in voor deze opvolger.Als trouwe MOS-school (milieuzorg op school) wou men ook deze keer een
bijdrage leveren aan de wetenschap.Het
accent van dit tweede burgeronderzoek richt zich op hitte en droogte. Op het
speelplein van de school werd een sensor geplaatst die van april tot oktober de
droogte en de hitte van de schoolgrond zal registreren.De leerlingen zullen op geregelde tijdstippen
de vastgestelde gegevens kunnen verwerken.
Martine
D’hulster (58), een vertrouwd gezicht in Woumen, is bij de bewoners van de mooie
Blankaartgemeente gekend als de onthaalmoeder uit de Koekuitstraat die reeds
sinds mensenheugenis kinderen in hun prille levensjaren begeleid naar de eerste
stappen in de peuterklas. Ten huize van Martine kunnen we spreken van een
kleinschalige opvang waarin de huiselijke sfeer centraal staat. Voor de peuters en zeker voor de ouders is
zij een vertrouwenspersoon die iedereen voldoende geborgenheid en warmte
schenkt.
De
dienst voor opvanggezinnen Prutske wil Martine na 30 jaar trouwe inzet even in
de kijker zetten.Iedere dag zet
Martine zich immers vol enthousiasme in om de haar toevertrouwde opvangkindjes
waaronder ook haar eigen 3 kleinkinderen een leuke dag te bezorgen.
Zo’n
onthaalouders vind je bijna net zo moeilijk als een naald in een hooiberg.
Daarom
wil de dienst opvanggezinnen Prutske nog een warme oproep doen naar
gemotiveerde onthaalouders in het centrum van Diksmuide maar zeker en vast ook
in de deelgemeenten. Is dit iets voor
jou? Neem dan contact op met Dienst opvanggezinnen Prutske, Oostendestraat 9A 86900 Diksmuide, telefonisch via
051/503730 of elektronisch via dvo@prutske.be
Voor
juffrouw Hilde Lannoye (60) werd het
einde van haar loopbaan als kleuterleidster sterk bepaald door het corona
virus. Eenmaal je weet dat je
pensioendatum nadert, doorkruist de corona pandemie de laatste rit naar een
welverdiende rust. Op 1 april startte voor de juf van de derde kleuterklas een
nieuw en rustiger leven. Het
ouderlijk huis van Hilde lag ten zuiden van de Blankaartvijver.Zij was de tweede dochter in een gezin van
vier.Momenteel woont ze ten westen op
een boogscheut van dezelfde vijver.Honkvastheid kun je dit zeker en vast wel noemen.Hilde is gehuwd met Geert Cool, directeur in
de vrije basisschool in Reninge.Ze is
de fiere mama van Simon, Mathijs en Heleen en sinds een zestal maand ook de
trotse oma van Ida.Vanaf de start van
de grasmaand zal zij zeker en vast wat meer tijd hebben om de kleindochter in
het verre Leuven wat meer te verwennen.
Waar
liep je school voor je werkzaam was in de school? In de Woumense vrije meisjesschool zette ik
al heel vroeg mijn eerste stapjes in de kleuterklas.Ook de lagere school doorliep ik in de toen
nog niet gemengde zelfde school. Voor mijn middelbare studies stuurden mijn
ouders me naar het internaat in het Sint-Franciscusinstituut in Poperinge. De
opleiding tot kleuterleidster volgde ik in ‘de normaalschool’ van het
Sint-Andreasinstituut in Brugge. Hoe
kwam je ertoe om kleuterleidster te worden? De goesting om kleuterleidster te worden kreeg ikin de eerste jaren van het middelbaar
onderwijs. De klassen waar wij les kregen lagen net naast een kleuterschool. Tussen
de lessen door hoorden we de blije kleuters en hun toffe juf samen zingen,
versjes zeggen, spelletjes spelen, meetoefeningen doen met water, … In die periode werd in mijn geboortedorp onder de
stuwende kracht van EH Hubert Duron de meisjeschiro heropgestart. Hier koos ik
ook om leidster te wordenbijde jongsten dat toen ook al de speelclub als
naam had.De speelclubbers waren
onbevangen en vrij en dat trok me erg aan. In mijn laatste jaar middelbaar was er nog even
twijfel wat ik nu echt wilde worden maar de ‘eerste’ beroepsliefde bleef de
bovenhand houden. En zo … werd ik op 20 jarige leeftijd kleuterleidster.Fier dat ik was met mijn diploma maar dan
werd het een zoeken naar werk.Begin de
jaren tachtig waren er meer dan voldoende kleuterleidsters en was het dus wat geluk
hebben om een job te vinden in het onderwijs. Wanneer kon je dan echt van start gaan als kleuterleidster? Ongelooflijk maar waar op mijn verjaardag en tevens
mijn naamfeest, 17 september,mocht ik
mijn eerste stappen als juf zetten in Houthulst.Een interim job … wat was ik blij.Eénmaal deze interim ten einde was, had ik
opnieuw geluk.Ik mocht in mijn oude
school starten in de 2de kleuterklas.Ik leerde er tussen ervaren leerkrachten
Anne-Marie Aneca en Ghislaine Vantoortelboom de knepen van het vak.Toen juf Ghislaine met pensioen ging, mocht
ik haar klas overnemen.De
vijf-zesjarigen waren eigenlijk altijd een beetje mijn droom. Na wat jaren ervaring vroeg de inspectie mij om mee te
werken aan de kleuterwerkgroep van West-Vlaanderen.In die werkgroep werd er nagedacht over beter
kleuteronderwijs, ik kon daar samen met andere kleuterleidsters mijn ding nog
meer doen.We maakten materialen voor de
Westvlaamse kleuterleidster, ontwikkelden activiteiten om de collega’s van
andere scholen te ondersteunen, … een boeiend tijd die uitmondde in een nog
uitdagender opdracht. De pedagogische begeleiding had mijn werk in de
kleuterwerkgroep gezien en vroeg me of ik tijdens het schooljaar 2006-2007 niet
als nascholer voor godsdienst aan de slag wilde in het VVKBAO (Vlaams verbond
voor katholiek basisonderwijs n.v.d.r.).Ik nam de uitdaging aan en had er zeker geen spijt van. Wat zijn en blijven voor jou de mooiste herinneringen aan je carrière? De heel veel fijne momenten die ik met al mijn
collega’s in de voorbije veertig jaar mocht meemaken: schoolfeesten, musicals, huwelijken,
geboortes, uitstappen, verrassende verjaardagen, … teveel om op te noemen.Maar ook de ogenblikken dat de kleuters je
kippenvel bezorgen: hun spontaniëteit, het openbloeien van gesloten kleuters,
de grote sprongen die een kleuter op een bepaald moment maakt, een prachtig
schilderij van een clown die een kleuter maakt voor de juf, … Maar ook de kinderen uit het lager die even naar mij
komen en vragen of zij ook nog eens in mijn klasje mogen komen daar het er zo
fijn was of ouders die dankbaar en tevreden zijn voor wat je voor hun kleuter
hebt betekend. Ook de sfeer onder de collega’s was voor mij
fantastisch.Iemand wat ziekjes… dan nam
een ander snel even de bewaking over.Verjaardagen werden steeds met het nodige lekkers gevierd tijdens
vergaderingen en zo zou ik kunnen verder gaan. Waren er ook minder mooie ogenblikken tijdens je loopbaan? Eigenlijk kan ik op professioneel gebied niet spreken
van mindere momenten, ik zou daarvoor heel ver in mijn geheugen dienen te
graven.Natuurlijk waren er met plotse
overlijdens van ouders, van familieleden, … wel momenten waar we op school even
bleven bij stilstaan en we gelukkig op elkaar konden rekenen. Was corona tijdens je laatste jaar een spelbreker in je job of ontdekte
je juist nieuwe mogelijkheden tijdens deze periode? De corona-periode was een
ongekende, onverwachte periode die eenimpact had op het schoolgebeuren: steedsattentzijn om het virus geen
kans te geven, voortdurend opletten om elkaar niet te besmetten, …bij momenten
beangstigend.Een jaar lang corona vrije
school en … in de laatste maand van mijn loopbaan een ernstige besmetting.Enkele collega’s en leerlingen positief wat
dan leidde tot een 14-daagse sluiting van de school. Maar aan alle
nadelen zijn ook grote voordelen. Ik heb in deze laatste periode van mijn
loopbaan gelukkig een hele sprong gemaakt incomputervaardigheid: online lessen klaar maken, opnemen, doorsturen,
online oudercontacten en personeelsvergaderingen. Gelukkig heb je op dat moment
dan een directeur en collega's waar iemand die minder kennis van de multimedia
heeft op kan op rekenen om zich erdoor te slaan. En nu …? ‘Genieten van de dingen die vroeger steeds maar
uitgesteld werden en mijn opgedane kennis van de multimedia gebruiken om mijn
kleindochter Ida vaak te zien en er misschien wel een spelletje mee te spelen,’
lacht Hilde ons tenslotte tot afscheid.Het ga je goed juffrouw Hilde. Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu