dinsdag 13 augustus 2019

Pastoor Bart Malfait zwaait Woumen uit na vijftien jaar: “Ik ga veel mensen hard missen, maar heb geen keuze”




 >>> Meer foto's (klik hier)

Op donderdag 15 augustus, het hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria, om 10.30 u. zal priester Bart afscheid nemen van de gelovigen van de Pastorale éénheid Sint-Pieter Groot-Diksmuide. Dit zal gebeuren tijdens een eucharistieviering in de Sint-Niklaaskerk van Diksmuide. Maar op zondag 4 augustus droeg hij voor de laatste keer de mis op in de Sint-Andreaskerk van Woumen. En ook dit wou men niet ongemerkt laten voorbijgaan. 
Het was een mooie viering waarin we verbonden werden door de aanwezigheid van onze pastoor. Dankbaar om 15 jaar dat priester Bart voorging in de Eucharistie. Pastoraal medewerkster Hilda Defossez gaf op het einde een mooie afscheidstoespraak. Na het overhandigen van het cadeau bedankte priester Bart alle aanwezigen voor de vele mooie momenten op de parochie. Waarna er luid applaus volgde. Na de zegening werden de aanwezigen uitgenodigd om nog een laatste maal na te praten achteraan in de kerk bij een glaasje en een hapje.                         
Bedankt priester Bart, dat wij het voorrecht hadden je te leren kennen en je eenvoud en charisma te mogen ervaren al die jaren... voor zoveel en alles wat jij voor ons gedaan hebt, allicht en zeker meer dan wij kunnen vermoeden. Het ga je goed in de parochies Wingene Sint-Amandus, Wingene Sint-Georgius (Wildenburg) en Wingene Sint-Jan-Baptist.


>>> Meer foto's (klik hier)


Homilie 18de zondag d/h jaar C door Pr. Bart Malfait

Broeders en zusters,
Als het vakantie is en het is warm weer dan spelen de kinderen buiten. Dat deden wij toch als we klein waren … Bijvoorbeeld luchtbellen blazen. Heb je dit ook nog gedaan? Luchtbellen blazen en dan kijken naar de glinstering ervan en een mooie kleurenprisma zien, en ineens spat zij open en is het gedaan … niets meer. Dit is een onschuldig tijdverdrijf van kinderen. Maar iets anders is het als ons leven een luchtbel zou worden. Daarvoor waarschuwen ons vandaag de Bijbellezingen. “Ijdelheid der ijdelheden”, zegt Prediker, als mensen zich lange tijd afsloven en inspannen om veel te verdienen, maar bedrogen uitkomen. Ineens overkomt hen iets en mogen ze alles afdragen aan wie er niets voor deed. Of “dwaas” zegt Jezus als je enkel leeft om een grote rijkdom te verzamelen. Misschien ben je pas op rust gegaan en men komt al je leven opeisen.

In de vakantie spelen niet alleen de kinderen, ook de grote mensen genieten van een welverdiende rustperiode. “We hebben heel het jaar veel moeten werken, we gaan het er nu eens goed van nemen” zegt men dan wel eens. Men gaat op reis om te genieten van natuur en cultuur.  Men doet zich tegoed aan lekkere maaltijden. Anderen blijven liever thuis en willen met de opbrengst van hun werk iets kopen waar ze intens naar verlangen: een eigen huis of verbouwingen in huis, een auto of iets voor de hobby. Ook daar kan een mens van genieten. En gelijk hebben ze. Een mens moet ook eens kunnen genieten en tot rust komen. Anders houdt een mens zijn werk niet vol. Maar de vraag is: waarvoor werken wij eigenlijk? Is dat enkel om er nadien van te genieten? Wordt genot en materiële rijkdom verwerven een doel op zich? Of zijn er ook nog andere motivaties waarvoor wij ons inzetten?

Broeders en zusters,
Natuurlijk moeten wij werken om den brode. Niemand zal dit betwisten en ook Jezus niet.
Maar hoe groot willen we ons brood hebben? En er zijn nog mensen die brood nodig hebben, misschien mensen die niet voor hun eigen brood kunnen zorgen. Zijn we bereid te delen?
Of een mens kan zodanig opgaan in zijn werk, dat dit ten koste gaat van andere dingen die ook belangrijk zijn in het leven, ja, zelfs belangrijker zijn. Het vele werk en het mooie geld dat daarmee wordt verdiend, zet bijvoorbeeld niet zelden het gezin onder druk: de relatie met man of vrouw, de relatie met de kinderen. En mensen hebben er nadien soms spijt van … als het te laat is. Ook andere relaties komen soms onder druk te staan.
En kunnen we ook nog iets gratis doen … ons inzetten voor vrijwilligerswerk? De vrijwilligers zijn zo kostbaar. Ze maken een samenleving zoveel menselijker!


Natuurlijk moeten wij werken om den brode. En natuurlijk mogen we genieten na het werk. Maar laten we ook werken om dingen die blijvend zijn. Laten we niet alleen werken voor onszelf alleen, maar ook ten dienste van anderen. Iets doen voor een ander, je wordt er misschien wat armer door, maar rijker in de ogen van God. En wie wat armer is, leert des te meer vertrouwen op anderen en op God. Zo’n vertrouwen zal niet worden beschaamd. “Zalig de armen van geest”, zegt Jezus, “aan hen behoort het Rijk der hemelen.”
We zullen niets kunnen meenemen als we doodgaan. Dat weet iedereen. Maar wat we hebben prijsgegeven uit liefde voor een ander, is het enige dat we wel zullen kunnen meenemen. Ons tweede leven hangt er dus van af. Daarvoor moet je wel geloven in een tweede leven en niet redeneren: “Een mens leeft maar één keer”.

Als we hier samenzijn voor het vieren van de eucharistie gedenken we Jezus’ sterven en verrijzen. Dat Hij zijn hele leven heeft gegeven om de mensen van dienst te zijn. God heeft Hem echter doen verrijzen en ons de Heilige Geest geschonken, kracht om in zijn voetsporen te treden. Laten we het telkens weer proberen. Zo zal ons leven geen luchtbel zijn.

Film



Afscheidstoespraak  Hilda Defossez - afscheidsviering priester Bart Malfait

Als men een dankwoord uitspreekt voor iemand dan volgt daar nogal dikwijls een cadeau op.  Die is meestal dan ook nog goed verpakt en de mensen die het meemaken vragen zich dan af “ wat zou daarin zitten”.  Ik ga dit keer helemaal omgekeerd te werk.
Kijk, priester Bart, dit is een deel van onze cadeau: een foto van onze kerk.  Een kerk blijft toch nog altijd HET referentiepunt van een parochiegemeenschap.  Als men jou nu aanspreekt over jouw benoeming in Wingene, dan is het eerste wat jij toont op je smartphone: een foto van de kerk van Wingene. Omdat je Woumen nooit van je leven meer zou vergeten: een foto dus van de kerk.
Een grotere foto evenwel vertelt meer over de 15 jaar die je hier verbleef.
Rechtsonder staat de pastorie, jouw huis.  Een mooi groot huis waar je heel veel plaats had;  We waren er vaak welkom voor vergaderingen oa. met de buurtwerkers, met de catechisten, met de mensen die tijdens de week eucharistie vierden met jou, met de mensen die voor de jaarplanning in jouw circuit zorgden enzomeer. De grote tafel in je living kwam goed van pas, ook om individuele mensen te ontvangen.
Daarnaast een foto van jouw werkkamer, jouw bureau met uitzicht op de tuin.  Hier zwoegde je vele uren aan alle soorten documenten en administratiepapieren die parochiewerk meebrengen en waarvan wij als gewone leek geen idee hebben.  Hier ook maakt je talrijke homilies voor gewone zondagen, voor blijde dagen, voor droevige dagen.
Onderaan links is de foto van het achterdeurtje van de kerk.  Langs deze deur kwam je ontelbare keren de kerk binnen, niet langs de grote inkom.  Veelal ook meerdere keren per dag, dikwijls recht naar de sacristie.
Links boven nog eens een foto van de kerk met het H. Hartbeeld op het plein vooraan en de grootste foto  is dan de kerk als je ze binnenkomt langs de glazen deur van de week-kapel;  Hier heb je ons voorgeleefd en doorleefd wat liturgie is.  Liturgie was duidelijk jouw dada en jouw visie verdedigde je altijd met veel overtuiging.  Hier heb je ons getoond dat de weg naar God verloopt in kalmte en rust zoals jij altijd een eucharistieviering opdroeg en de weg naar God verloopt ook in stilte.  Ik denk dan aan de minuut stilte na de communie.  Wij zijn dit al gewoon maar als mensen van buitenaf naar de mis komen dan durven ze al eens vragen: en waarom doet hij nu niet voort?  Op deze plaats, in onze kerk, lag de kern van jouw bestaan, van jouw roeping: dit is het huis van God, dit is de woning van de Heer in Woumen.
Wat er niet opstaat op de foto, dat zijn wij allemaal, dat zijn de mensen van Woumen.  Soms was de relatie niet een van rozengeur en maneschijn, van suiker en zeem, maar weet je, in een “goe menage” is dat ook zo. In elk geval we zijn je heel dankbaar voor 15 jaar dienstbaarheid, voor wie je was voor zovele mensen hier; we zijn je dankbaar omdat je onze wegwijzer was in ons geloof, onze wegwijzer naar God.  Een foto van applaudiserende Woumenaars staat er dus niet op.  Je krijgt het applaus live!
We hopen dat je met vreugde zal terugdenken aan Woumen, dat je Woumen in je hart draagt en we wensen je vele mooie jaren in Wingene.

Film



>>> Meer foto's (klik hier)


Redactie, foto’s, film: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu

woensdag 17 juli 2019

Het leven zoals het is... K.M. De Blanckaertvink


Vandaag, bij zeer zonnig weer ging de vinkenzetting van K.M. De Blanckaertvink  door in de Zuidbroekstraat te Woumen




85 jaar K.M. De Blanckaertvink

K.M. De Blanckaertvink  werd geboren in 1935 in het lokaal ‘ De Toekomst’ bij Odiel Vanpoucke. Het eerste bestuur bestond uit: Leon Deboeuf als voorzitter en Julien Devos als secretaris en bestuursleden waren: M. Debruyne, Ernest Arickx, Cyriel Wybou, M. Vanstechelman, G. Maeckelberghe en A. Decaestecker. Na een onderbreking tijdens de oorlog vestigden ze zich in de café ’t Nieuw Woumen’, bij Leopold Treve tot in 1961, aangezien hij dan zijn zaak stopzette.
Het nieuw lokaal werd café ‘Den Engel’ bij Cyriel Hoorelbeke. Op 22 mei 1966 nam voorzitter Leon Deboeuf afscheid en werd opgevolgd door Camiel Senesael. Hij verongelukte echter na een kerkdienst bij het oversteken van de straat en werd op 25 november 1971 begraven. Toen nam Willy Geldof zijn taak over. In 1986 sloot de café ‘Den Engel’ zijn deuren. Ze hadden nu de keuze tussen 3 kandidaten: ‘ ‘t Rooneplezier’, ‘ ’t Schuurtje’ en ‘De Gouden Appel’, het werd deze laatste die als nieuw lokaal gekozen werd. In 1990 werd Gabriël Vandenberghe voorzitter, die in 1992 opgevolgd werd door de huidige voorzitter Ronny Wulfaert. De secretarissen op een rijtje: Julien Devos (1935-197), Eric Vandamme (1974-1983), Roland Ghesquiere (1984-1985) en Hilaire Syoen (vanaf 1986).
Het huidig bestuur bestaat uit de Voorzitter : Ronny Wulfaert, ondervoorzitter : Eddy Rollé, secretaris : ( † ) Hilaire Syoen, schatbewaardster : Odette Soenen, zangkeurder: Willy Bourgois en bestuurslid : André Roelens.
Op 11 juni 24 werd een aanvraag gedaan aan het Kabinet van de koning om voor de maatschappij de titel van ‘Koninklijk’ te verkrijgen. Op 7 februari 2005 ontvingen ze het officiëel bericht dat de aanvraag werd bekrachtigd en voortaan dragen ze de titel van ‘Koninklijke Maatschappij de Blankaartvink’. Deze titel mochten ze in ontvangst nemen op het Provinciaal Hof te Brugge op woensdag 6 juli 2005 uit handen van de Gouverneur Paul Breyne. De club telt ongeveer 80 leden en inrichten een 20-tal vinkenzangwedstrijden in per jaar.
















De vinkenzetting behoort tot het Vlaams ‘cultureel’ erfgoed

De vinkenzetting behoort tot het Vlaams ‘cultureel’ erfgoed en dateert uit de Middeleeuwen. De vinken werden in afzonderlijke kooien gezet, geblindeerd door melkglas, zodat ze niet door de buitenwereld konden worden afgeleid. Zo was de vink in staat om zoveel mogelijk deuntjes te ‘schuifelen’… Het ging zelfs zo ver dat de vinken echt blind werden gemaakt zodat ze zeker niet de invloed van buitenaf zouden ondervinden… De winnende vinkenier was hij die zoveel mogelijk liedjes had geturfd…
Vandaag duikt de vinkenzetting terug op in het management, in elk geval bij publieke organisaties. De afvinkcultuur is wijd en zijd verspreid… Zo moet de overheidsmanager verschillende aparte kooitjes opvolgen, elk met een eigen deuntje. En hij wordt pas een goede manager bevonden indien alle deuntjes zijn aangevinkt en opgeteld: risicobeheer, klachtenmanagement, kwaliteitsbeleid, bedrijfscontinuïteit, diversiteit , welzijnsbeleid, veiligheidsbeleid, horizontaal integratiebeleid, gelijke kansen, integriteit, privacy, prestatiebegroting, activity based management, business proces management, energie-performantie, duurzame ontwikkeling, personeelskostenbeheer, preventie inzake radicalisering, personeelsbevragingen, monitoring tabellen, communicatiebeleid, beleidsplan, personeelsplan, jaarlijks ondernemingsplan, meerjarenbegrotingsprognose, scorecard, functionerings- en evaluatiegesprekken, auditplanning, …
Al deze kooitjes hebben hun eigen legitimiteit maar worden naast mekaar geplaatst en op de schouders van de overheidsmanager afgewenteld… Het gevolg is dat deze inderdaad het risico loopt om zelf een blinde vink te worden want in al die kooitjes is er geen plaats voor de eindklant. Alles wordt immers hoofdzakelijk bekeken vanuit de invalshoek van de eigen organisatie, volledig “inside-in”… Goed bedoeld maar hierin schuilt het grote gevaar. De buitenwereld komt niet direct aan bod en nochtans liggen daar de uitdagingen voor organisaties in een VUCA-wereld.
Elke leidinggevende moet daarom luisteren en blijven luisteren als een vink naar de verwachtingen en bekommernissen van zijn klanten. Daarom benadruk ik dat de kernelementen van de rol van de CEO van vandaag te maken hebben met “Co-creation”, “Empowerment” en “Outside-in”. Die kernbegrippen krijgen pas inhoud door zelf ruimte te creëren voor rechtstreekse contacten met klanten. Alleen zo kan je hun polsslag voelen en je organisatie sturen in functie van hun verwachtingen. Managers die constant bezig zijn met processen, procedures, verplichtingen, … af te vinken, worden zelf in een kooitje geduwd, met een eentonig deuntje en door anderen, maar niet hun klanten, afgevinkt! Ze vormen bovendien een rem voor hun medewerkers om te ondernemen, te innoveren, zich wendbaar op te stellen, tijd vrij te maken voor klanten… Zo fnuiken ze hun medewerkers in plaats van hen de vleugels te geven om uit hun kooitjes te vliegen.

.Redactie en foto’s: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu


zaterdag 29 juni 2019

Woumen verwelkomt nieuwe priester Geert Roseeuw

Geert Roseeuw, (48 jaar, op 3 juli aanstaande 25 jaar priester) heeft eervol ontslag bekomen als pastoor van de federatie Zonnebeke Sint-Augustinus en is met ingang van 1 september 2019 door Mgr. Lode Aerts benoemd tot priester van Woumen - pastorale eenheid Sint-Pieter Groot-Diksmuide. Hij volgt er Bart Malfait op.


Geert Roseeuw was twaalf jaar pastoor in Zonnebeke. Hij viert dit jaar trouwens als priester zijn zilveren jubileum. In de Sint-Niklaaskerk in Oostduinkerke werd Geert Roseeuw op zondag 3 juli 1994 tot priester gewijd.
Wij wensen priester Geert alvast veel vreugde toe in zijn nieuwe taak en hopen dat hij zich spoedig hartelijk welkom mag weten.

Namens de Woumenaars
.
Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu


woensdag 12 juni 2019

DOE MEE... aan de grote BEWONERSBEVRAGING WOUMEN !


ENQUÊTE - DOE MEE AAN DE GROTE BEWONERSBEVRAGING WOUMEN 
Beste Woumenaar,

Tijdens de gemeenteraadszitting van 14 januari werd het College van burgemeester en schepenen van Diksmuide voorgesteld. Nu zijn jullie aan zet.  Het bewonersplatform ‘De Blankaartklok’ van Woumen lanceert een eerste grote bewonersbevraging. Wij hebben wel een paar ideeën, maar omdat wij de spreekbuis willen zijn van alle
Woumenaars vonden we het nodig om een kleine enquête samen te stellen over uiteen lopende onderwerpen met betrekking tot ons dorp.
We zouden het enorm appreciëren moest u wat tijd willen vrijmaken om deze in te vullen.
Het kan alleen uzelf en de Woumense bevolking ten goede komen.
Deze enquête is en blijft anoniem.
We hadden graag deze enquête terug ontvangen vóór 10 augustus 2019, zodat we voldoende tijd hebben voor het verwerken en analyseren van de gegevens.
De resultaten van deze enquête zullen voorgesteld worden op de algemene dorpsvergadering van … september 2019.


ENQUÊTE - DOE MEE AAN DE GROTE BEWONERSBEVRAGING WOUMEN 

Veel succes!
Het bestuur van het Bewonersplatform ‘De Blankaartklok’ dankt u voor uw medewerking.

Redactie: Bertrand Vande Ginste - www.woumen.eu

zaterdag 8 juni 2019

Priester Bart Malfait van Woumen neemt afscheid van zijn parochianen


Het nieuws dat Priester Bart Malfait van de Woumense parochie met haar prachtige kerk gaat verlaten sloeg de voorbije dagen in als een bom. De geliefde Priester Bart Malfait is door bisschop Lode Aerts benoemd tot pastoor van de parochies Wingene Sint Amandus, Wingene Sint Georgius ( Wildenburg) en Wingene Sint Jan Baptist, met ingang van 1 september 2019.
Het bisdom zal kijken om een nieuwe medepastoor te benoemen om het team en de vrijgestelden van onze Pastorale Eenheid te komen versterken.

Koffiedik kijken wie nu in Woumen zijn taak zal overnemen....
Bedankt voor alles!



Interview met  Priester Bart MALFAIT

Uit  ‘De Blankaartklok’ -  december 2004

 We hadden een gesprek met Priester Bart, bekleder van een knelpuntenberoep.  De vergrijzing van de clerus is een ernstig probleem.   Vele andere kerkelijke engagementen – van diakens over parochieassistenten tot vrijwilligers – zijn in de katholieke Kerk mogelijk, maar ze kan niet zonder priesters.   (www.kerknet.be) Als Woumenaar zijn wij blij dat de pastorie weer bewoond wordt door een  priester.   Ja, Priester Bart Malfait is de nieuwe bewoner van de pastorie in de Kerkhofstraat.  Als Zwevegemnaar is hij uitgeweken naar de Westhoek. Hij is een heel jonge parochiepriester van 32 jaar. Vroeger gingen priesters eerst een aantal jaar lesgeven om dan rond hun 45ste als parochiepriester te starten.   Doordat er nu minder en minder priesters zijn, kan Priester Bart zo jong starten in onze parochie.  Hij is priester in de parochiefederatie IJzerkerken.  Samen met pastoor-deken Roland Hemeryck, priester Gustaaf Vanthuyne en diaken Palmer De Keyrel gaat hij voor in vieringen in Woumen, Diksmuide, Esen, Oudekapelle, Nieuwkapelle en Sint-Jacobskapelle.  Priester Peter Prinzie is één weekend per maand gastpriester in Woumen en Esen.

 Wat is het belangrijkste als parochiepriester?
Pastoor zijn is eigenlijk een herder zijn onder de mensen. Mijn belangrijkste doel is : God dichter bij de mensen brengen, in de hoop dat ze ervoor open staan.
 Herder worden, hoe is dat gegroeid ?  Was het een late roeping?
Het was geen late roeping, het was een laat antwoord.  Vanaf mijn 10de à 11de  jaar zei ik al dat ik priester wilde worden.  De parochiepriester in Zwevegem, Freddy Malfait heeft in mij iets wakker gemaakt.  Ik woonde dicht bij de kerk en was zo nauw betrokken bij het kerkgebeuren. Tot mijn 18de volgde ik wiskunde-economie, daarna graduaat (nu bachelor) boekhouden voor 3 jaar aan de Hantal in Kortrijk. Na die opleiding ben ik naar het seminarie gegaan, waar ik het na 1 jaar terug verliet om in Leuven godsdienst-wetenschappen te volgen.   Na deze 4 jaar ging ik 2 jaar lesgeven aan scholen in West-Vlaanderen.  Dan pas ben ik teruggegaan naar het seminarie.  Na een  aanvullend jaar en een stagejaar in Brugge, verhuisde ik in september 2003 naar Diksmuide.  Toen ik priester was gewijd en de bisschop mij benoemde tot pastoor mocht ik  een pastorie betrekken.   Het lag wat voor de hand dat dit in Woumen zou zijn.

Vind je het belangrijk om bij bejaarden of zieken op bezoek te gaan?
Ja, heel belangrijk, dat wil ik ook graag doen.  
 Hoe sta je tegenover jongeren?
Ik wil mij graag inzetten voor jongeren, maar dat is daarentegen moeilijker, omdat zij anders tegenover geloof staan dan oudere mensen.
 Verenigingen?
Ja, graag,  ik ben al proost van enkele verenigingen.  Als ik gevraagd wordt als proost of voor speciale gelegenheden dan zal ik dat zeker niet afslaan, maar tegenwoordig kan je niet meer op dezelfde manier proost zijn zoals de vroegere pastoors.  We worden teveel gevraagd. Als pastoor kom ik graag  bij de mensen.
 Er wordt wel eens gezegd dat de priester vroeger de psychiater was voor mensen met problemen.  Wat vind je daarvan?
Ik wil zeker helpen waar ik kan, waar mij gevraagd wordt, zal ik helpen.  Sommigen zouden beter eens naar een priester toestappen in plaats van naar een psychiater.
 Welke week  preek je in Woumen?
Normaal preek ik elk 3de weekend in Woumen, al kan dat binnen korte tijd veranderen.
 Waarvoor heb je bewondering?
• Voor schoonheid
• Muziek is de mooiste kunst volgens mij,
• Schoonheid in de natuur,
• Mooie gebouwen, kerken.  Het is het werk van de goddelijke voorzienigheid dat ik bij zo’n schone kerk ben terechtgekomen !
• Kardinaal Danneels is iemand waarvoor ik, samen met velen, veel bewondering heb.
 Waaraan heb je een afkeer?
• Aan slordigheid en wanorde
• Drukdoenerij en tijdsdruk
Zou je het toelaten dat daklozen in de kerk wonen?
1° Ik zou eerst helpen zoeken naar andere mogelijkheden zoals de parochiezaal en gastgezinnen
2° Ik begeef me liever niet op politiek vlak
3° Ik zou die beslissing niet alleen nemen
4° Bij uiterste noodsituatie zou ik het wel toelaten, hoewel een kerk bedoeld is voor erediensten en geen slaapgelegenheid is. 
Ben je bijgelovig?
Neen
Wat wil je in deze wereld veranderen?
Mijn bedoeling is dat mensen zich meer openstellen voor God, dat mensen hun geloof verdiepen, dat mensen een relatie opbouwen met God, dat ze tot gebed komen.  Dan gaat de wereld beter  worden.
 Priester Bart voelt zich goed in Woumen. Hij vindt de wekelijkse mis heel belangrijk.  Hij hoopt het goed te kunnen vinden met de mensen uit de streek.  Hij hoopt op een goeie samenwerking met de leken.   Hij staat open voor vernieuwing, zoals meer jeugdmissen, gezinsmissen, projecties in de kerk, enz.
 We wensen Priester Bart alvast veel geluk en creativiteit als nieuwondernemend parochieherder.

Redactie en foto’s: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu





vrijdag 26 april 2019

VB-school Woumen op zeeklas in Oostduinkerke



De leerlingen van het vijfde en zesde leerjaar van de Woumense Vrije Basisschool trokken van 1 tot 5 april naar het vakantiedomein ‘Ter Helme’ in Oostduinkerke.  Ze beleefden er een prachtige week met uitstappen naar Westfront in Nieuwpoort, het Visserijmuseum in Oostduinkerke, het natuurreservaat De Doornpanne, het natuurreservaat De Ijzermonding, … Een namiddagje garnalen kruien, een kookmoment in de Hotelschool Ter Duinen en zandkastelen bouwen zorgden ervoor dat deze week onvergetelijk zal zijn voor de leerlingen. Meester Karel en meester Tom en de drie stagiairs waren na afloop heel tevreden maar moe van het verblijf aan zee.
Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu

donderdag 25 april 2019

Muziekvirtuoos Robin Verhelst is nieuwe dirigent van Woumense trommelkorps



Na 33 jaar heeft Ronny Tampère (64) het dirigeerstokje van het Woumense trommelkorps doorgegeven aan Robin Verhelst (29) uit Diksmuide. 
In 1986 nam dirigent Ronny Tampère het trommelkorps van Hoger Op over van Johny Salembier.  In de voorbije 33 jaar legde hij een ganse weg af met zijn korps.  Bij de start kon bijna niemand noten lezen wat Ronny verplichtte om heel eenvoudige dingen te spelen.  De eerste jaren werd het dus zaak van de mensen verschillende notenwaarden en maatsoorten aan te leren.  Naderhand kwamen daar ritmische oefeningen bij en eenmaal dat ze dat alles onder de knie hadden, evolueerde het trommelkorps naar een beter niveau.
In het begin beperkte het zich dus tot het goed aanleren van de traditionele stapmars.  Na een tijdje onderging de stapmars van Hoger regelmatig veel vernieuwing.  Tijdens het concert werd het na hard werken mogelijk om een stukje -op maat van de diverse leden- op de bühne te brengen.  Elk jaar zocht Ronny naar iets nieuws, iets verrassends.  Pauken, woodblock, cymbalen en ander klein slagwerken werden gebruikt naast de traditionele trom en tamboer.  Maar ook stoelen, vuilnisbakken en allerlei huis- , tuin- en keukengereedschap mochten het kloppen van de trommelstokken ervaren.  De variatie was voor de groep deugddoend en ook steeds een uitdaging om verder te werken met hun dirigent Ronny.
‘De fantastische sfeer in de groep deed mij elke keer heel veel deugd, de vriendschap is en blijft onvergetelijk.  Ik geef Robin Verhelst nu graag de kans om, mijn werk verder te zetten met nieuwe ideeën en inzichten.  Hij kreeg van mij alvast een nieuwe trom voor een nieuw begin van het trommel en tamboer korps van Hoger Op’
‘Ik ben heel blij dat ik de kans krijg om met deze groep slagwerkers aan de slag te gaan,’ vult Robin aan.  ‘Ik heb zelf het geluk dat er bij mijn eerste repetitie ook 5 nieuwe leden zijn voor dit trommelkorps.  Ik ga proberen om een waardig opvolger te zijn van Ronny.’
Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu

woensdag 24 april 2019

’t Is gebeurd: dit zijn de winnaars van ‘De slimsten van Woumen’ !



Op zaterdag 13 april was er de dertiende editie van de quiz ‘De slimsten van Woumen’.  Na een spannende strijd mochten leden en ex-leden van het oudercomité de begeerde 100 euro in ontvangst nemen als winnaar van deze leuke, ontspannende quiz.  Ze behaalden 157 punten.  Ze gingen dankzij een schitterende laatste reeks met een ruime voorsprong ‘Portie gemengd’ –oud-leiders en leidsters van de Chiro en de ‘Gezinsbond’ vooraf.  Deze beide ploegen behaalden 143 punten.  De organiserende WK©G was achteraf bijzonder in de wolken voor de leuke opkomst en het welslagen van deze quizavond.  Voor de Woumenaars was dit terug een deugddoende avond waarbij men na afloop zei ‘we wisten toch veel en we hebben veel leute gehad’.
Proficiat!
Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu

dinsdag 23 april 2019

Scala schittert in de kerk van Woumen


Zaterdag 23 maart was de Sint-Andreaskerk barstensvol gelopen voor het optreden van het wereldberoemde koor Scala.  Ze zongen in België, Duitsland, Nederland, de VSn China en nu duqs ook in de Woumense kerk.  Ze brachten met het programma ‘Meisjesnamen’ een ode aan het Vlaamse lied.  Negentien liederen bracht men op de bühne van Annelies van Sas van Gent in Zeeland, over Anne tot Malleballe vertolkten de jonge zangeressen op een schitterende manier.  De 450 aanwezigen waren heel enthousiast tijdens en na het optreden van dit Vlaamse superkoor.

Film
 


Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu

zaterdag 20 april 2019

WZC ‘DE OPEN LINK’ zet haar vrijwilligers in de bloemetjes




De goede werking kan in een woon- en zorgcentrum niet zonder de vrijwilligers. Vrijwilligers vormen mede de motor van het woonzorgcentrum.
In wzc ‘De open Link’ zijn er ruim veertig vrijwilligers actief.  De één helpt bij de wandelingen met het voortduwen van een rolwagen, de ander zorgt dat de bar open is, er zijn er die af en toe binnen wippen om een babbeltje te slaan met de bewoners nog anderen helpen bij het eten geven van bewoners,   
Op donderdag 28 maart mochten al deze lieve mensen aanschuiven voor een heerlijke maaltijd.  Voor het eten poseerden de vrijwilligers fier in het lente zonnetje voor het woon- en zorgcentrum.  Tijdens het aanzitten werden veel anecdotes van de voorbije periode aangehaald en werden reeds afspraken gemaakt voor het komende jaar.  Men is nog steeds op zoek naar vrijwilligers die bereid zijn enkele uren van hun vrije tijd te geven om de bar open te houden of om rolwagens voort te duwen.


Redactie: Bertrand Vande Ginste – www.woumen.eu

Pastoor Bart Malfait zwaait Woumen uit na vijftien jaar: “Ik ga veel mensen hard missen, maar heb geen keuze”

  >>> Meer foto's ( klik hier ) Op donderdag 15 augustus, het hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria, om 10.30 ...